robię porządki. ze sobą, ze światem. jest teraz tak nijak, ale sie boje. mhm. lęk jest okropny.

kupię sobie walizkę i ucieknę. tak.!

kwiatki więdną i rozkwitają, jeden po drugim. zaraz umre z nimi.

kochanie, jest mi zimno. bądź.

bzy uschnięte. stokrotka się trzyma. gerbery są najpiękniejsze na świecie. chodźmy na rower.?

wiesz, jak jest. ja jestem choleryczką, oni tego nie rozumieją. wiesz, że to wszystko jest moją winą, i wiesz też, że to z przekory. i mówię to żeby się usprawiedliwiać.

całe wakacje chcę spędzić z Tobą pod kołdrą w górach. tam są bardzo jasne kołdry. takie, jakie powinny być kołdry. i wygodne materace. i duże okna tuż nad naszymi głowami.

to nie jest ważne.

czuję, że Cię nie wspieram, że nie pomagam. i na prawdę wzruszające są dla mnie chwile, gdy słyszę ‘jesteś zajebista’, tylko dlatego, że mówiłam coś z serca. starałam się. mój szept słyszały chyba nawet anioły.

jest za zimno, by spać bez Ciebie. ale oni tego nie zrozumieją. oni śpią do siebie plecami, biją się w nocy o kołdrę. kocham Cię, to żegnaj było dlatego, że nie lubię sobót bez Ciebie.

wspieracie mnie. Ty i One. i flagi, które powiewają na wietrze w rytm muzyki od niego. that was before… jestem z tych, które przeszłość nosza głęboko w sobie. but not anymore…

zauważam, że jestem taka jak on, że to się powiela w każdym związku, jak on, jak ona, jak oni wszyscy. nie istnieje już coś takiego jak nonkonformizm. ah.! przypomina mi sie 11 listopada. lekcja numer jeden. kocham Cię.

‘kocham Cię, forever’. tak. taka przyjaźń, że jeśli nie rozmawiamy ze sobą kilka miesięcy… ale my tak możemy, a nadal o sobie myślimy. że spotkamy się u Ciebie, że będziemy śmiać się z ludzi, że. kurwa, przecież ja bym zaginęła pomiędzy stadem ludzi bez Ciebie. tak, to o to chodzi. że krzyczysz, żebym nie paliła, a ja to nadal robie, a Ty mnie kochasz. albo ja krzyczę, byś się nie odchudzała, a Ty to olewasz, ale ja nadal Cię kocham. tak. na tym to wszystko.

boję się pierwszych miłości. boję się, że Ty nią nie jesteś. jesteś pierwszym spełnieniem. i to z Tobą chcę zniknąć wśród marzeń, w zajebiście białej pościeli. kiedyś, w wakacje. wiem, że nie chcę czekać. ale znów się boję, że to tylko przejściowe.

będę się tego trzymać z całej siły, tylko mi pomóz.!

staję się kimś zupełnie innym. zmieniam futro na lato. zrzucam jedną skórę. będę kręconą blondynką, wariatką, zakochaną do szaleństwa nastolatką, która jeszcze niczego nie wie o życiu.!

hipokryta. jesteśmy podobni.? aż tak.? nazywają nas rodzeństwem nie tylko ze względu na wygląd.? uciekłbyś.? Ona nie uciekła od Ciebie, ciesz się, że masz to szczęście co ja. że On ode mnie nie.

dla rozluźnienia strzelam folią z bąbelkami. bombelkami, ha, zawsze myślałam, że to właśnie tak się pisze. strzelam tą folią i wariuję w sobie, bo widzę, że niedługo zacznie się coś pięknego. mam takie wrażenie.

mimo, że mam paranoje na punkcie błękitnych oczu. zazdrość. nie jesteś mój cieszę się Ty jesteś mój bądź mój zawsze.

to jebane, zawsze.

szukam palcami pełnych jeszcze komór. to jak wtedy, gdy dotykam Twej twarzy, by lepiej Cie pamiętać w nocy. tęsknię. widziałam Cię jakieś 10 minut temu. tęsknię za dotykiem Twoich dłoni, za Twoim ciałem.

błogosławię takie noce, takie wieczory, których wcale nie spędziłam z Tobą, a jednak przy Tobie. CIESZE SIE. że jest, tak, jak jest. stało się. pokochałam Cię na nowo. marzę o Tobie, boję się tylko, że. [znów Cię wyidealizuję, znów się zawiodę.?]

KOCHAM CIE. całego. w połowie. wcale. zawsze, w każdy sposób.

lubię rysować, gdy Ciebie nie ma, bo moj żal, moje szczęście, SIEBIE wlewam w kartkę. ołówiekm. to prawie jak miedzioryt, tylko bardziej wewnętrzny.

myślę, że zaraz zapukasz do drzwi i znów robi mi się niedobrze.

ale gdy już przyjdziesz, to wszystko minie, będę patrzyła na Ciebie jak na jakiś cud świata, Ty będziesz mnie głaskał i przytulał, i kochał. tak po prostu kochał. zwyczajnie, po ludzku a jednak wielce.

o właśnie przylazłeś…

każdą kłótnię tak przechodzę.? muszę być rozsądna, muszę wziąć się do kupy i ogarnąć. i zrozumieć. może jednak nie warto już walczyć. przecież nie mamy aż tylu zdjęć razem, chyba nie warto.

za kilka godzin tu będziesz i znowu będziemy milczeć. ‘nie pozwól mi odejść.’ naiwna, nie wolno tak mówić. nie wolno. jest mi bardzo zimno.

wiem, że jesteś Tym, wiem, że akurat To mi może w życiu wyjść. że akurat o To warto dbać. a mimo wszystko zależy mi na tym, byś cierpiał, byś zwijał się z bólu i płakał za mną. kocham sprawiać Ci ból. to niemądre, niehumanitarne, złe. zaczynam wątpić w swoją powagę, w swoją odwagę, w swoją ludzkość.

jest strasznie zimno. świeci słońce, ludzie chodzą rozebrani, ja zwijam się z zimna. tak, żałuję, że mnie Dotykałeś. nie, nie zawiodłam się. nie na Tobie.

nie wolno mi tego robić. nie wolno mi tak myśleć. szukam dziur, niedoskonałości, jedynego wyjścia. dorośnijmy wreszcie.! zacznijmy coś z tym wszystkim robić, bo to boli, tak na prawdę boli, choć nie czuję tego w ogóle. czuję tylko zimno. zimno, dobiegające zewsząd, tylko po to, żeby coś we mnie popękało.

proszę bardzo.

dostałam już tyle kwiatów, że nie mogły nie uschnąć. to takie banalne, a mimo to, że czuję się z tym teraz, jak się czuję, to miłe.

wczoraj wychodząc rzuciłeś mi na kolana te moje niemieckie flagi. to bardzo zły znak. nienawidzę tego wszystkiego, o czym myślimy. niemieckie.

swędzą mnie blizny. może już pora.?

myśl o Tobie w przyszłości staje się coraz bardziej przyjemna. staje się coraz bardziej kolorowa i jasna. jasna, bo słoneczna. przez ogromne okno naszej kamienicy.

zrywasz mi kwiatki z rana.! jesteś cudowny.

gdy zamknę oczy, widzę jego, a wcale tego nie chce i już nad tym nie panuje. on tylko intryguje. nic więcej. nic.

już nie mogę się doczekać, kiedy przyjdzie. kiedy postanowicie wreszcie wysłać zamówienie. jeszcze tylko kilka dni.  już nie mogę. kilka dni.

zrozumiałam, że nie muszę byc tak wyjątkowa, jak Ty, żeby ktoś mnie kochał.